Wi Ha-joon Akhirnya Bersuara Tentang Perjuangan yang Tidak Pernah Dilihat Orang

Sebelum Wi Ha-joon menjadi bintang yang dikenali secara global menerusi Squid Game, beliau hanyalah seorang pelakon muda yang duduk bersendirian selepas satu lagi uji bakat yang gagal, tidak mampu mengangkat kepalanya. Dalam temu bual yang jujur di saluran YouTube popular Yojeong Jaehyung, pelakon ini membuka tirai di sebalik kejayaan kerjayanya untuk mendedahkan bertahun-tahun penolakan, keraguan diri, dan tekanan berterusan kerana dinilai berdasarkan rupa paras dan bukan kebolehan lakonan.

Temu bual yang diterbitkan pada 22 Mac ini menandakan salah satu perbualan paling peribadi yang pernah dikongsi Wi Ha-joon secara terbuka, memberikan kepada peminat dan bakal pelakon satu gambaran mendalam tentang kos emosi dalam mengejar impian di salah satu industri hiburan paling kompetitif di dunia.

Mimpi Ngeri Uji Bakat Selepas Debut yang Memberangsangkan

Kerjaya Wi Ha-joon kelihatan berada di landasan yang pantas apabila beliau membuat debut dalam filem yang mendapat pujian pengkritik, Chinatown. Peranan tersebut memberinya pengiktirafan dan membuka pintu untuk menandatangani kontrak dengan agensi yang bereputasi, membuatnya percaya bahawa kejayaan sudah hampir tiba. Namun realiti menghentaknya dengan keras.

Pelakon ini menceritakan tempoh yang menyakitkan selepas debut apabila beliau menghadapi rentetan penolakan uji bakat yang secara perlahan-lahan menghakis keyakinan dirinya. Beliau mengimbau kembali bagaimana pernah berfikir bahawa menyertai agensi yang baik bermakna beliau akan cepat mendapat tempat, tetapi sebaliknya mendapati bahawa itulah masa perjuangan sebenarnya bermula. Setiap uji bakat yang gagal semakin mengikis azamnya, dan beliau mendapati dirinya tidak mampu bertentang mata dengan sesiapa pun selepas keluar dari bilik uji bakat dengan tangan kosong.

Dalam temu bual terdahulu, Wi Ha-joon pernah menyentuh tentang bagaimana tekanan ekonomi memburukkan lagi bebanan emosinya. Ketidakpastian tentang bila atau adakah peranan seterusnya akan datang, ditambah dengan realiti kewangan kehidupan seorang pelakon di Seoul, mendorongnya mempersoalkan sama ada lakonan merupakan jalan yang betul. Beliau mengakui pernah ada ketika yang serius mempertimbangkan untuk meninggalkan profesion ini sepenuhnya.

Beban Menjadi "Terlalu Kacak"

Mungkin bahagian yang paling mendedahkan dalam temu bual ini ialah paradoks yang telah menghantui Wi Ha-joon sepanjang kerjayanya: tanggapan bahawa rupa parasnya yang menarik telah melebih-lebihkan penilaian terhadap kebolehan lakonannya. Dalam pengakuan yang luar biasa jujur, beliau berkongsi bahawa dirinya sentiasa memikul beban perasaan bahawa kemahiran lakonannya dinilai terlalu tinggi kerana rupa parasnya.

Pengakuan ini mencabar andaian umum bahawa rupa paras yang menarik sentiasa menjadi kelebihan dalam industri hiburan. Bagi Wi Ha-joon, tarikan visualnya menjadi sumber tekanan dan bukannya keselesaan, kerana beliau sentiasa tertanya-tanya sama ada pengarah dan penonton bertindak balas terhadap lakonannya atau sekadar wajahnya. Ketakutan menjadi sekadar "visual" dan bukannya pelakon sebenar mendorongnya bekerja lebih keras dan menerima peranan yang lebih mencabar untuk membuktikan nilainya.

Konflik dalaman ini menambah satu lapisan pemahaman baharu terhadap pilihan kerjayanya, termasuk kesanggupannya menerima peranan yang kompleks dan kadangkala tidak glamor yang melangkaui wilayah pelakon utama biasa. Perwatakannya sebagai Jun-ho dalam Squid Game — watak yang lebih ditentukan oleh keazaman dan konflik moral berbanding rupa paras — tiba-tiba lebih masuk akal dengan pendedahan ini.

Titik Perubahan Bernama Squid Game

Kisah pemilihan pelakon di sebalik peranan terobosan Wi Ha-joon dalam Squid Game hampir seperti babak dalam sebuah drama. Menurut pelakon tersebut, beliau mengunjungi syarikat produksi sekadar untuk memperkenalkan diri dan memberi salam hormat, tanpa memikirkan projek tertentu. Secara kebetulan, peranan Jun-ho adalah satu-satunya yang masih belum diisi ketika itu.

Apabila pasukan produksi mendengar suaranya, mereka memintanya membaca dialog untuk peranan tersebut. Apa yang Wi Ha-joon sangkakan sekadar bacaan biasa ternyata adalah uji bakat penuh di hadapan pengarah dan penerbit. Tabiatnya yang sentiasa menghafal semua dialog sebelum uji bakat menjadi kelebihannya, dan selebihnya menjadi sejarah televisyen. Peranan itu melonjakkannya daripada seorang pelakon yang bergelut menjadi bintang yang diiktiraf di peringkat antarabangsa dalam sekelip mata.

Namun kejayaan besar Squid Game pun tidak serta-merta menyembuhkan keresahannya. Wi Ha-joon pernah mengakui bahawa kemasyhuran secara tiba-tiba pada mulanya lebih menimbulkan tekanan daripada kegembiraan, mendedahkan bahawa beliau langsung tidak dapat menikmatinya pada awalnya. Ketakutannya terhadap kekecewaan begitu kuat sehingga beliau sengaja cuba untuk tidak mempunyai harapan, walaupun ketika rancangan itu sedang memecahkan rekod di seluruh dunia.

Falsafah yang Berakar pada Kerendahan Hati

Apa yang membezakan Wi Ha-joon daripada ramai pelakon yang mencapai kemasyhuran secara tiba-tiba ialah perspektifnya yang mantap tentang industri ini. Beliau pernah menyatakan kesedaran bahawa kemasyhuran boleh bersifat sementara, dan menghargai ibu bapanya kerana menanamkan nilai-nilai kerendahan hati sejak kecil. Pesan yang konsisten daripada mereka — sentiasa rendah hati, jangan sesekali sombong — jelas telah membentuk cara beliau mengharungi tekanan populariti.

Falsafah ini diterjemahkan kepada pendekatan kerjaya yang mengutamakan substansi berbanding kemewahan. Daripada memanfaatkan kemasyhuran globalnya untuk peranan komersial yang mudah, Wi Ha-joon terus mencari projek yang mencabarnya sebagai pelakon. Karya terbarunya dalam drama Siren's Kiss (세이렌) bersama Park Min Young menunjukkan komitmen ini, dengan rakan pelakonnya secara terbuka memuji kedua-dua julat lakonan dan dedikasinya terhadap babak aksi.

Rakan-rakan dalam industri turut mengambil perhatian. Park Min Young berkongsi bahawa Wi Ha-joon terus membaca skrip Siren's Kiss sebaik sahaja menerimanya kerana watak itu sangat menarik minatnya, menunjukkan seorang pelakon yang masih benar-benar bersemangat dengan kraf seninya walaupun sudah mencapai kejayaan yang kebanyakan orang hanya mampu impikan.

Dari Anak Pulau ke Bintang Dunia

Temu bual di Yojeong Jaehyung turut menyentuh asal-usul Wi Ha-joon, dengan pengacara secara berseloroh mengaitkan latar belakangnya yang membesar di sebuah pulau dengan pencarian pulau secara obsesif oleh watak Jun-ho dalam Squid Game. Detik ringan ini memberikan gambaran tentang pengalaman peribadi yang mungkin secara tidak sedar membentuk persembahan seseorang pelakon, menambah satu lagi dimensi pada peranan beliau yang paling terkenal.

Perjalanan Wi Ha-joon dari sebuah pulau kecil ke pengiktirafan global merupakan salah satu kisah kejayaan paling menarik dalam industri hiburan Korea kontemporari. Kesanggupan beliau bercakap secara terbuka tentang tempoh gelap sepanjang perjalanan itu menjadikan kisahnya bukan sekadar inspirasi tetapi benar-benar dapat dirasai oleh sesiapa yang pernah mempersoalkan laluan mereka sendiri.

Matlamat kerjaya yang dinyatakannya kekal sederhana — beliau hanya mahu orang berkata bahawa lakonan Wi Ha-joon sentiasa boleh diharapkan. Memandangkan trajektori kerjayanya dan kedalaman komitmen yang terzahir dalam temu bual ini, aspirasi itu bukan sahaja boleh dicapai malah sudah pun dalam perjalanan untuk direalisasikan.